Winkelmandje
0.00

Huh? Als volwassene babyvoeding eten?!

Dinsdagochtend 2 april, mijn eerste stagedag bij SPRUIT. M’n tas ligt al ingepakt klaar en wat ik aan doe heb ik ook zeker niet aan het toeval overgelaten. Met goede zin ga ik op weg in de trein. Een stage in de babyvoeding, dat klinkt toch goed!

Als nieuwe tante van een klein meisje van 2 weken (en met een hoogzwangere zus), is het nooit te vroeg om de babyvoeding-wereld in te duiken. Heb ik ook nog wat te vertellen bij de familie. Op mijn eerste dag bij SPRUIT word ik verwelkomd door Douwe, Thera en Iris met een gezellige lunch met z’n allen. Het gaat over van alles en nog wat, maar (natuurlijk) ook over de SPRUIT maaltijdjes. Of ik SPRUIT al een keer geproefd heb, vraagt Douwe. Ik zeg nee, want ik zou niet weten waarom ik dit gedaan zou hebben. “Dat is wel leuk om binnenkort een keer te doen, we hebben vast nog wel ergens een maaltijd liggen!” reageert Douwe. Ik reageer enthousiast dat ik heel benieuwd ben, maar stiekem hoop ik dat het snel weer vergeten wordt.

Babyvoeding eten? Dat ga ik dus mooi niet doen. Zo’n kleurloos drapje waar geen smaak aan zit? En dan moet ik zeker nog doen alsof ik het lekker vind ook? Dat gaat hem niet worden! Een maand later sta ik met Douwe in de keuken waar de SPRUIT maaltijden bereid worden, met haarnetje en al. We testen drie recepten, dus we staan de verse groenten zelf te snijden, stomen, etc. De saus van verse tomaten begint al heerlijk te ruiken, en na een uur of 2 bibberend koken in de koude ruimte waar het eten wordt geproduceerd, is het zover. Er wordt me een lepel in de hand gestopt en me gevraagd wat ik vind. Voorzichtig neem ik een hapje van de maaltijd die ik er verrassend goed uit vind zien. “Dit is ook echt lekker!”, zeg ik verbaasd. Douwe lacht en ik besef me dat dat voor hem natuurlijk geen nieuwe informatie is.Ik benut alle beschikbare lepels om zoveel mogelijk hapjes van de recepten te proeven, zonder dat het al te veel opvalt dat de stagiaire alle babyvoeding op zit te eten. Trots neem ik aan het eind van de middag een doosje met de maaltijd met couscous voor kinderen van 8-12 maanden mee naar huis. Als ik thuis kom, staat mijn vriend uitgebreid een pasta in elkaar te draaien. “Kijk, deze SPRUIT-maaltijd heb ik vandaag gemaakt, wil je proeven? Het is echt suuuper lekker.”. M’n vriend kijkt me niet heel enthousiast aan: “Mag het een andere keer?”, vraagt hij. Babyvoeding heeft bij veel mensen een negatieve lading als het gaat om smaak. SPRUIT heeft mij al wel doen inzien dat babyvoeding ook echt lekker kan (en zou moeten) zijn. Het lukt niet altijd om elke maaltijd zelf te koken, maar inleveren op smaak wil je niet. Juist niet in de eerste twee levensjaren die allesbepalend voor de uiteindelijke smaakontwikkeling zijn. Geen gekke nabehandelingen waardoor alle smaak verloren gaat, gewoon echt lekker eten. Zodat jouw kindje net zo van lekker eten kan genieten als jij. Want dat kan dus ook, zelf van een SPRUIT maaltijd genieten. Erg aan te raden zelfs, de stagiaire kan het weten.